Soos in Bezuidenhout se debuut, Dansmusieke, val Aardling se woordrykheid op. Nie net woordrykheid nie, maar ook die keuse en sinvolle gebruik van woorde wat selde voorkom. Daar is ’n ryke gebruik van toonaaarde en taalregisters. Hierdie spel laat die indruk van ’n gesofistikeerde en berekende skrywer wat die leser interesseer en uitdaag. Heelwat van die gedigte het ’n kunsteoretiese inslag. Ander temas sluit in die oproep van sosiale eras met nie net die vergrootglas nie, maar die lem; uiteenlopende sketese van die vrou; en natuurwetenskaplike kallibrasies.